Hoe onpartijdig is het meldpunt voor Missen?

Aanhoudende crisis in Missenland. Dat koning Crombé Céline Du Caju met dreig- en liefdesmails chanteerde, wisten we al. En vandaag vertelt haar opvolgster Anne-Marie Ilie in Story hoe 'bang' ze nog altijd is. "Want ik weet tot wat hij in staat is. Als ik één verkeerd woord zeg, heb ik een proces aan mijn been." Hoogdagen voor het Meldpunt voor missen van Vlaams parlementslid Carl Decaluwé zou je denken. Niks van. "De reacties blijven vrij beperkt." Verbazingwekkend? Niet echt, CD&V er Decaluwé zat dit jaar immers in de jury op de verkiezingsavond. Je zou voor minder terugdeinzen.

U richtte dus twee jaar geleden een Meldpunt op waar missen of finalistes met klachten konden aankloppen.
CARL DECALUWÉ: "Dat klopt. Maar de reacties blijven vrij beperkt. Toen jullie twee jaar geleden een andere missverkiezing onder de loep namen (de wantoestanden binnen Miss Belgian Look; red.) zijn er wel een aantal binnengelopen. Enkele meisjes zijn toen ook bij mij langs geweest. Mijn taak als meldpunt? Ik wil altijd luisteren, ik blijf een volksvertegenwoordiger, hè. Ik sta open voor alle gesprekken. Maar het zijn vooral klachten op vlak van contracten en arbeidsrecht waar wij iets kunnen mee aanvangen. En ik heb het gevoel dat de meeste klachten meer te zien hebben met verongelijkte meisjes, niet met contractuele problemen."

Dus op vlak van arbeidsrecht. Dus kan iemand als Céline Du Caju die zelf toegeeft onder druk gezet te zijn om een contractverlenging te ondertekenen dan op u beroep doen?
DECALUWÉ: "Nee, dat is een zaak tussen twee partners, hè. Hoe dat tot stand komt, is onze zaak niet. Mochten er achteraf problemen zijn, dat een van de twee partijen niet voldoet aan het contract, dan kan er ingegrepen worden. De bedoeling van dat meldpunt is vooral mensen kunnen doorverwijzen naar andere diensten. Voor veel van die jonge meisjes is het haast onmogelijk om zich een weg te banen door een administratief kluwen. Ik wou ze daarbij helpen."

Jurylid én meldpunt: perfect combineerbaar...

U zat zelf in de jury van MBB dit jaar. Op Studio Brussel verklaarde u gisteren nog daar helemaal geen graten in te zien en het zelfs gerust opnieuw te willen doen.
DECALUWÉ: "Als men mij vraagt om dat te doen, waarom niet? Dat was een aangename avond."

Enkele maanden terug contacteerde ik u ook al eens betreffende de zaak Crombé: een aantal finalistes wensten via mij in contact komen met u om hun klachten eens uit de doeken te doen. Echter, op de finale merkten zij plots op dat u in de jury zat en deinsden ze er voor terug om nog contact op te nemen met u. Die positie als jurylid en 'bezieler van het meldpunt' is toch niet te combineren?
DECALUWÉ: "Maar waarom niet? Moest ik daar onregelmatigheden opgemerkt hebben op de verkiezingsavond dan had ik daar wel iets over gezegd, hoor."

Maar finalistes met klachten schrikken dan wel terug om nog naar u te stappen met hun problemen.
DECALUWÉ: "Overigens dat meldpunt wordt ongelooflijk 'opgeklopt' door de media, heb ik de indruk. Al wat ik ooit gezegd heb, is dat ze mij mogen bellen in geval van problemen. Een journalist vroeg mij onlangs: "Is dat meldpunt dan bemand?" Tja, mijn secretaris zal de telefoon opnemen. Ik zie daar totaal geen deontologisch probleem in. Straks mogen we niks meer als parlementslid."

De letterlijke woorden van die finalistes luidden toen: "Decaluwé moet blijkbaar goed opschieten met Crombé, dus als wij hem contacteren, weet Crombé dat meteen ook." Onder het motto: 'Het Kortrijkse wereldje is heel klein.'
DECALUWÉ: "Ik vind niet dat ik ergens in de fout ben gegaan."

Vreemd, een tijdje terug was ik nochtans op een feestje waar Crombé en zijn vrouw Miriam ook aanwezig waren. Plots komt Miriam naar mij en spreekt de gevleugelde woorden: "Je moet niet denken dat we niet weten waar je mee bezig bent: Carl Decaluwé heeft het ons allemaal verteld." Blijkbaar is het Kortrijkse wereldje weldegelijk vrij klein?
DECALUWÉ: (korte stilte) "Ik snap uw bedoelingen niet volledig. Ik heb het met Crombé inderdaad eens gehad over het feit dat journalisten 'dit en dat' aan het zoeken waren. Dat ze aan het graven waren. Dat is alles. Meer heb ik ook niet gezegd. Ik ben altijd correct in dat soort zaken. Het zou toch niet mooi geweest zijn van mij om in de jury te gaan zetelen zonder hem daar iets van te vertellen?"

Tekst: Kristof Dalle

Paswoord vergeten?

Nog niet geregistreerd?